woensdag 8 mei 2019

Dag 8 (Chambéry - St-Jean-de-Maurienne)

Chambéry - Saint-Jean-de-Maurienne
Bij het opstaan regent het. Twijfel of ik nog een dag zal blijven, maar bij de gedachte aan nog een dag Chambéry en dan in de regen doet me besluiten om mijn regenuitrusting aan te trekken en in strak tempo Chambéry te verlaten.
Eenmaal in de vallei die me naar het dal van de Isère leidt, laat ik het gotische kerkje van Saint-Jeoire-Prieuré, dat nog resteert van de priorij waar Emo en Hindrik hebben overnacht, vanwege de regen voor wat het is. Ynskje Pennink heeft een mooi verhaal gemaakt van Emo’s assistentie bij een bevalling in de priorij, die zonder hun hulp fataal was afgelopen (Emo’s Labyrint, blz 205).
Het kind uit het roemrijke geslacht Chignin krijgt de naam Emo de Chignin. Ik zie het richtingbord Chigrin in de regen voorbijkomen en fiets met enige terughoudendheid diep voorovergebogen door.


Na een tijdje gaat de vallei bij Montmélian over in het dal van de Isère. Mijn route gaat doorgaans over kleine wegen, maar ik heb mijn zinnen nu alleen maar op 'vooruit' gezet, dus neem ik de grote doorgaande D1006, die tot aan het Mauriennedal vlak langs de rivier loopt. Daar buigt de route in zuidelijke richting af naar Aiguebelle en vervolgens naar de Col du Mont Cenis.

Op de flanken van het bergmassief des Bauges liggen pal tegenover het Mauriennedal de ruïnes van het Château de Miolans. Het kasteel maakte deel uit van een machtssysteem dat de graven van Savoie hadden opgezet om de wijngaarden en het handelsverkeer door de dalen van en naar de col Cénis onder controle te houden. Ik kan me goed indenken dat je - als je in de tijd van Emo een vallei beheerst die aan weerszijden door hoge bergketens wordt ingesloten - dat je dan de macht over een groter gebied hebt.

Ik fiets door het dal stroomopwaarts langs de rivier L’Arc, en zie terwijl de regen gestaag blijft doorgaan plaatsnamen voorbij komen die Emo in zijn kroniek heeft benoemd. In La Chambre heeft men toen de parochiekerk van een nieuw Romaans portaal voorzien.








Ik volg de rivier op de oostelijke, dàn weer op de westelijke oever. Ook de Autoroute (nog steeds de A43) heb ik afwisselend links en rechts en soms hoog boven me, evenals de spoorbaan. Door de eeuwen heen - ook Emo maakt daar melding van - heeft er door het Mauriennedal een intensieve economische en culturele uitwisseling plaatsgevonden tussen Frankrijk en Italië.

De kathedraal van Saint-Jean-de-Maurienne stamt uit de 11e eeuw, maar is in de 18e eeuw voorzien van een classicistische voorgevel. Er moet een schitterende kruisgang uit de 15e eeuw in het naastgelegen klooster zijn, maar ik verlang alleen maar naar een hotel en een warm bad.


Saint-Jean-de-Maurienne, met daarachter ergens de Mont-Cenis

Totaal verregend en verkleumd blij met een eenvoudig bed en een warme douche


3 opmerkingen:

  1. Grote bewondering voor die eenzame fietser in de regen en de sneeuw. Gelukkig zie ik op de foto's ook wat blauw. Je schrijft leuk, Hans en het is een interessant verhaal.Ik blijf je volgen (maar voel je vooral niet verplicht!)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat schrijf je leuk, Hans. Je neemt me op die manier mee op je reis. Ik vind je heel stoer. Ik ben blij te lezen dat je dat je en toe afwijkt van je plan onderweg iets te bekijken als het je qua weer of inspanning te gek wordt.
    Ik blijf je volgen. Hoop dat je voor vannacht een plekje in het hooi kunt vinden en niet een iglo hoeft te bouwen. Groeten, Janneke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een boeiend blog, Hans! En ook nog goed geschreven, waar maak je dat nog mee? De verwijzingen naar de twee boeken over Emo zijn interessant (let op: Ynskje Penning heet Ynskje en niet Ynske!) en voegen veel toe. Dat de foto's niet laden, is jammer, maar geen beletsel om te blijven lezen. Gewoon doorgaan, Hans! Bisous uit Melay

    BeantwoordenVerwijderen