zondag 5 mei 2019

Dag 5 (Lyon)

Lyon
Van Lyon herinner ik me van onze doorreizen naar Zuid Frankrijk de tunnel door de Mont Fourvière in de Route du Soleil. Je stond er altijd in de file. Ik had er geen weet van dat die berg één van de heuvels is waarop Lyon in de Romeinse tijd ontstaan is, en waar de belangrijkste monumenten zich bevinden: de Cathédrale Saint-Jean-Baptiste, de Basilique Notre Dame de Fourvière, en de restanten van het Théatre Gallo Romain.
Het moderne centrum van Lyon ligt op de uitloper van de heuvel Croix Rousse, op Le Presqu’île, het schiereiland dat door de Saône en de Rhône wordt ingesloten.

Er is veel te zien in deze stad; ik moet kiezen. De highlights heb ik al eens gezien, hoewel een bezoek aan de kathedraal zou passen in het spoor van Emo. In ieder geval wil ik het Musée de Confluance bezoeken, dat sinds enige jaren de samenvloeiing van de Rhône en de Saône markeert.





Musée de Confluance (2x)

Het fascinerende gebouw van het architectenbureau Coop Himmelb(l)au is meer een object, waar je van zaal tot zaal drie dimensionaal doorheen geleid wordt, en waarbij je voortdurend een wisselend en spectaculair zicht op de stad hebt. Het museum vertelt het verhaal van de mensheid en de geschiedenis van het leven.


Met de vroegere haven- en industriewijk La Confluence als ‘de wijk van de 21e eeuw" wil Lyon de stad opnieuw op de kaart zetten. La Sucrière - een tot cultuur- en evenementengebouw omgevormd fabriekscomplex - is één van de hotspots, waar verder gebouwen van bekende architecten zijn verrezen.


Cultuur- en evenementengebouw 'La Sucrière'

Het getransformeerde havengebied 'La Confluence'










Mijn hotel ligt aan dezelfde kant van de Saône, in Le Vieux Lyon. De historische wijk bestaat uit een langgerekt netwerk van gezellige smalle straten, stegen en pleintjes, die vooral toeristische looproutes zijn tussen de kathedraal, de basiliek en het Romeinse Theater.
Heel anders is de sfeer in de trendy wijk op de heuvel Croix Rousse op de andere oever van de Saône. Vandaaruit trapsgewijs via de voetgangersstraat Montée de la Grande Côte (normaliter een levendige straat met de vele winkeltjes, die op zondag gesloten zijn) afdalend beland ik in het moderne centrum op het Presque’Île. Dat heeft het karakter van de 19e eeuwse neo-klassieke stedenbouw: veelal rechte staten en ruime pleinen met markante gebouwen en rechthoekige bouwblokken. Hier bevinden zich de paleisachtige publieke- en overheidsgebouwen: Hôtel de Ville, Musée des Beaux-Arts en andere belangrijke musea, de Bourse de Lyon, le Théatre Comédie Odéon, de Opéra..









La Place Bellecour is het middelpunt van de stad en één van de grootste stadspleinen in Europa; het is leeg - zeg maar gerust ‘kaal’ - ingericht. Het plein geeft in ieder geval ruimte in de derde stad van Frankrijk, maar mist gezelligheid.
La Place Des Terreaux, waar het stadhuis en het Musée des Beaux-Arts aan liggen, is ook groot en zou een stuk gezelliger zijn als het niet totaal overhoop lag vanwege een herinrichting.


In mijn eigen buurt vind ik ‘s avonds een iets minder toeristisch 
lijkend restaurant. Genoten heb ik van een biertje, plat et vin rouge.


La Place Bellecour
La Place Des Terreaux

Geen opmerkingen:

Een reactie posten