vrijdag 24 mei 2019

Dag 22, 23. Arrivo (Siena - Bolsena - Rome)

Arrivo a Roma
Dan ben ik er zomaar. Nou ja, zomaar.. Het waren twee zware dagen van Siena naar Rome. Ik ben er gisteren niet aan toe gekomen om een verslag te publiceren, en dat is achteraf gezien geen gemis: het zou vooral een weergave geworden zijn van een natte dag waarin een felle bliksemflits, onmiddellijk gevolgd door een knetterende donderslag, me er eindelijk toe bracht om te gaan schuilen. Daar zit niemand op te wachten.

Woensdag 22 mei
‘s Morgens ziet het er nog redelijk goed uit als ik door de Porta Romana Siena verlaat.


Siena, Porta Romana 


Onderweg voltrekt het Toscaanse landschap zich zoals ik verwachtte: heuvelachtig met rijen cypressen die tegen een gekleurde lucht afsteken. Die gekleurde lucht zal me later aardig parten gaan spelen.
Ik passeer verschillende vestingstadjes, burchten en mooie Romaanse kerken, die Emo ook gezien moet hebben.
Vanwege de afwisseling van het gecultiveerde landschap met pitoreske plaatsjes staat de Valdorcia op de lijst Werelderfgoed van de UNESCO.




Terugblik op Siena



Toscaans landschap




















Mijn laatste overnachtingsplaats is Bolsena.
Voordat ik naar het Lago di Bolsena afdaal kom ik door San Lorenzo Nuovo, vanwaaruit je een adembenemend uitzicht hebt over het kratermeer. Het stadje is in 1774 gesticht ter vervanging van het oorspronkelijk Etruskische San Lorenzo, dat aan de oever van het meer lag en regelmatig overlast had van het water en muggenplagen. Het nieuwe San Lorenzo is op de rand van de oude krater gebouwd volgens het neo-klassieke principe met een volstrekt geometrische plattegrond.


San Lorenzo Nuovo, Via Cassia, zicht op het Lado di Bolsena 
 Via Cassia
San Lorenzo Nuovo (Google-earth)









Donderdag 23 mei
Vandaag is het beter weer, maar de route heel zwaar, met veel korte erg steile hellingen tot 9% en naarmate ik dichter bij Rome kom veel verkeer dat me nauwelijks een plaats op de weg gunt. Ik vind het zelf wel heroïsch en ben ook wel een beetje trots dat ik het bijna volbracht heb.
Desondanks onderweg nog wel sporen van Emo gevonden.

Montefiascone bijvoorbeeld, dat ten tijde van Emo het toneel van strijd was tussen de paus en Otto van Brunswijk om Toscane bij de Kerkelijke staat in te lijven, hetgeen niet gelukt is, zoals de geschiedenis heeft geleerd. De kerk San Flaviano is mogelijk een kapel geweest van een keizerlijke burcht.
Het is een wonderschoon staaltje architectuur.  Achter de sobere vroeg-Romaanse gevel gaat een dubbelkerk schuil, die half in de berghelling is gebouwd. De latere uitbreiding is in de gevel zichtbaar als de laat-Romaanse bovenbouw. Binnenin verbindt een vide de beide kerken met elkaar.



Montefiascone, San Flaviano

Montefiascone, San Flaviano, vide tussen beneden- en bovenkerk


Viterbo
Residentie van talloze pausen. De stad heeft nog een complete ommuring met tientallen wachttorens uit de 13e eeuw en is één van de best bewaarde Middeleeuwse steden van Noord Italië. Na Rome was zij de belangrijkste stad.

Ik wil de wijk San Pellegrino bekijken, die bestaat uit een wirwar van al of niet doodlopende steegjes met karakteristieke overbouwingen tussen de huizen, maar ik raak er hopeloos de weg kwijt. Garmin stuurt me allerlei kleine weggetjes in, die niet uitomen waar ik wil zijn: het Polo Colle del Duomo met het Palazzo di Papi. Ik geraak op een soort rondweg die met enkel haarspeldbochten een ravijn induikt die San Pellegrino scheidt van de rest van het centrum. Beneden kan ik hoog boven me nog net een glimp opvangen van de domtoren met de koepel.

Duomo di Viterbo (foto met telelens)

Viterbo, Museo Colle de Duomo (foto internet)







Zonder dat ik er erg in heb verlaat ik de stad door de Porta Romana. Ik rijd dan maar door, met nog een behoorlijke klim voor de boeg.
Na het kratermeer Lago di Vivo is het vrijwel alleen nog maar afdalen naar Rome. Dat gaat fantastisch, totdat ik een kilometer of twintig voor de stad al in de suburbs beland met opstoppingen en files, die ik overigens glorieus voorbij fiets.

Na een uur op de Via Cassia in het noorden van Rome sla ik bij het monument Tomba di Narone linksaf naar de camping Village Flaminia, waar ik voor drie nachten mijn intrek heb genomen in een mobilhome. Zo heb ik twee volle dagen om het een en ander in Rome te bezoeken waarmee ik Emo's spoor kan afsluiten, en verder een aantal eigentijdse architectuurprojecten te bekijken. Daar zijn er niet al te veel van in Rome. In ieder geval wil ik een museum van Richard Meier bekijken, en het Nationaal Museum voor 21e eeuwse kunst MAXXI van Zaha Hadid.

Emo verbleef in Rome van 20 januari tot 10 maart 1212. Waarom dat ongewenst lange verblijf noodzakelijk was, staat beschreven in de “historische thriller” 'Emo’s Labyrint' van Ynskje Penning, en is uitgebreid gedocumenteerd in Emo’s Reis van Dick E.H. de Boer.
Tegenslagen, bureaucratie en politieke verwikkelingen nopen Emo en Hindrik zo lang in Rome te blijven. Uiteindelijk krijgen ze voor elkaar waarvoor ze gekomen zijn èn lukt het hen om de Rijksappel, die hij vanaf Prémontré in Noord Frankrijk bij zich heeft gedragen 
in zijn waterzak, bij de Tempeliers af te leveren.

In het kader van mijn Emo-reis wil ik in ieder geval naar het Piazza San Pietro met de Sint Pieter, de door Bramante, Michelangelo en Bernini ontworpen Basilica di San Pietro, die in 1506 de oude basiliek uit Emo’s tijd verving.

Èn naar de Friezenkerk, waar Emo en Hinrik onderdak hadden gevonden.

Hierbij wil ik het voorlopig laten. Ik ben zeker van plan om de tekortkomingen van deze blog die op de eerste dag al bleken, thuis te herstellen. Een beetje als mosterd na de maaltijd, maar het biedt tevens de mogelijkheid om nog wat aanvullingen te doen en eventuele overbodigheden weg te laten.


Bedankt voor het volgen en de reactie’s.





Hans
Rome, vrijdag 24 mei 2019



Piazza del Campidoglio, Michelangelo (1536)

3 opmerkingen:

  1. Wauw, Hans, goed gedaan. Ik vind t stoer! Geniet van Rome en de gedachte dat je even niet hoeft te fietsen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik sluit me helemaal aan bij ChP, Hans! En nu even heerlijk op je lauweren rusten in Rome en goede terugreis alvast...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Doorzetter pur sang en zonder noemenswaardige klachten over regen wind kou sneeuw ijzel toppen en dalen en druk verkeer.... En dan ook nog een blog met mooie foto's..... Geweldig... Liefs en nu nog safe and sound terug..

    BeantwoordenVerwijderen