woensdag 15 mei 2019

Dag 15 (Piacenza - Parma)

Piacenza - Parma
Het was het dagje Povlakte wel! Niet veel anders dan gisteren en eergisteren, maar nu kouder (9 graden) mèt regen en nog hardere wind tegen. Je denkt misschien: waar is hij aan begonnen, en dat denk ik soms ook wel, maar ik merk dat ik aardig in staat ben te nemen zoals het komt.
Het Spoor van Emo is hier moeilijk te vinden. Af en toe verschijnt er een toren aan de horizon, en dan ben ik blij even van die crazy weg af te kunnen, waar alles maar doorjakkert en bij tegenliggers vlak langs mij scheurt. Alleen vrachtwagens (van die bakbeesten) houden rekening met het miezerige fietsertje in de regen, maar die kunnen niet anders op deze voor dit verkeer veel te smalle wegen.
Er is nauwelijks een alternatief.. ja, ver omrijden. Gelukkig heb ik een uitstekende verlichting op mijn Stevens Randonneur; dat geeft in ieder geval een gevoel van veiligheid.


Schuilen tegen de regen met een broodje (op een Pilippe Starck-stoel)




Ik ben vandaag hoofdzakelijk met de neus op het stuur doorgereden (voornamelijk ter bescherming tegen wind en regen), dus weinig cultuur-historisch verhaal en geen foto's.

Tegen het einde van de middag klaarde het weer een beetje op, maar de drukte nam bij nadering van Parma toe.
Al in een buitenwijk, op een bedrijventerrein waarvan ik dacht dat Frankrijk daar patent op heeft, denk ik plotseling ver achter een hoog hek een 'Palladio' te zien, maar ingezoomd kan het niet waar zijn met zo’n eigenwijze dakopbouw.
Toch blijkt het na een google-sessie een beroemde villa te zijn, naar een ontwerp uit 1822 van architect Paola Gazola. In 1960 heeft de villa o.a. als decor gefungeerd in de film The girl with a Suitcase, met Claudia Cardinale.







Geen 'Palladio', maar een 'Gazola'


Eigenlijk wilde ik nog een stuk doorrijden om de inmiddels ‘verloren’ dag een beetje in te halen, maar ook Parma bekijken, èn rust nemen. Ik vond weer een goedkoop (en smaakvol ingericht) hotel midden in het centrum, vlak bij het beroemde Romaanse ensemble aan het Piazza Del Duomo.
Van kamperen gaat het echt niet komen. Ik sleep al twee weken nutteloze ballast van tent en kampeerspullen mee. Ik hoop dat het er nog van komt, ergens in Toscane.


Smaakvol ingericht hotel in Parma (stoelen: Fritz Hansen)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten